adielkartea

Más de tres años esperando a que el PNV pase por caja en Álava via

Posted on Actualizado enn

EUSKIZOFRENIA

Álava no ha dejado de ser franquista desde la rebelión del dictador Franco, hace 75 años. Aquí sólo ha gobernado la derecha sociológica. Incluso así puede interpretarse del efímero paso de los “socialistas” por la Diputación Foral de Álava y el Ayuntamiento de Vitoria. La diferencia entre el PNV, el PP y los “socialistas” de corte democristiano que gobiernan el partido desde la purga que hubo en el PSOE a comienzos de los años 80 son mínimas. ¿Objetivo? Conservar el poder a toda costa.

Que alguien me explique qué diferencias programáticas hay entre el PNV y el PP. Si acaso, una bandera. Y los “socialistas” le han cogido gusto a esto de gobernar ahora y que gobiernen sus hijos en el futuro. Saben de lo que hablo, ¿verdad?

El PNV ha llevado con mano firme las riendas de Euskizofrenia durante treinta años. Franco tuvo 40 para atar mejor las cosas. El PNV se ha topado con la codicia de sus gentes y los tribunales de justicia. Bien es cierto que desde la óptica alavesa, sería injusto meter a José Ángel Cuerda y otros insignes políticos y políticas del PNV en el mismo saco en el que han caído los militantes del partido supuestamente pringados en el escándalo levantado el 17 de marzo de 2010. Es tan intrincada la trama de presunta corrupción que ya no sabemos ni cómo llamarla: CASO DE MIGUEL, CASO MIÑANO, CASO ESPIONAJE DEL PNV…

Por si fuera poco, El PNV se ha acartonado con la irrupción de Bildu primero y Amaiur después en la escena política vasca. El PNV es más que un partido, es una forma de entender la vida, la familia, la política y los sueños de la patria anhelada. Si el objetivo de un partido nacionalista es alcanzar la independencia, al PNV le ha salido un competidor que le está echando la paja meada. Bildu ya les pasó por encima en Guipúzcoa en las elecciones de mayo. Ahora, con el refuerzo de Aralar, Amaiur puede repetir éxito. Vizcaya sigue siendo el feudo del PNV, pero ¿hasta cuando? Y en Álava el partido se hundió en medio de la vergüenza de haber criado y amamantado una red de corrupción, clientelismo y negocios sucios cuyo sumario sigue engordando en el Palacio de Justicia de Vitoria.

¿Quieren detalles? Rescato una entrada de Euskizofrenia datada en la primavera de 2010. Hoy día, hay muchos nuevos datos. Algunos nuevos nombres se han unido al sumario. Desmontar una red de supuesta corrupción es muy difícil. Que se lo digan a los jueces que condenaron a José Luis Bilbao a 8 años de inhabilitación por el caso Azpiegitura. No los cumplió y ahora es Diputado General de Bizkaia. Que se lo digan a los jueces que pillaron a los hermanos Bravo llevándoselo calentito en la Hacienda de Guipúzcoa. He aquí una lectura aproximada de la red de presunta corrupción de Álava: Sean benevolentes porque lo único que hecho ha sido copiar y pegar. Se titulaba: “ETXABURU-KATAIA: LOS SUPOSITORIOS DEL PNV”…

JON IÑAKI ETXABURU-URBANORMA CONSULTING. En esa conexión puede estar la clave que ha llevado al juez de Vitoria Roberto Ramos a imputar a 8 personas en una presunta trama de corrupción en el PNV de Álava, el “CASO SUPOSITORIO”. Jon Iñaki Etxaburu es uno de los ocho detenidos en la operación policial del Día de San Patricio. Es bilbaíno, afiliado al PNV y asiduo del batzoki vitoriano de Santa Bárbara. Está adscrito a la misma Junta Municipal del “partido-guía” a la que pertenece Iñaki Gerenabarrena, número 1 del PNV en Álava. La imagen de Gerenabarrena se hizo muy popular cuando ocupó la Consejería de Agricultura del Gobierno de Ibarretxe y no abandonó su sempiterna mochila al hombro. ¿Qué hay dentro de esa mochila?… Leer el resto de esta entrada »

Anuncios

Argia: Ustelkeriaren eta gestio txarraren mapa Araban

Posted on Actualizado enn

Arabako erakunde publikoei lotuta atzeman diren balizko ustelkeria kasuak eta gestio desegokiak bildu dituAdi elkarteak bere webgunean. Adibide nagusiak ekarri ditugu hona.

Iradier Arena: Ekitaldiak egiteko Iradier Arena estadioa alokatzerakoan hainbat promotoreri Gasteizko Udalak egindako tarifa-beherapenetan irregulartasunak, pribilegio tratua eta delitu zantzuak atzeman ditu fiskaltzak, bai Patxi Lazcoz (PSOE) alkate zenean, baita Javier Marotoren (PP) garaian ere.

21 Zabalgunea: Gasteizko garapen urbanistikoaz arduratu den udal erakunde publikoa da 21 Zabalgunea. Erakunde honen bitartez, 2006an Alfonso Alonsoren (PP) udal gobernuak egindako erosketa bat ari da ikertzen Espainiako Kontu Auzitegia: lurrak erosi zituen 21 milioi euroren truke, alegia 45 euro ordainduta metro koadro bakoitzeko, batez besteko kostua metro koadroko 2-5 eurokoa zenean eta lur horiek Hiriaren Plan Orokorrak aurreikusten ez zituenean. Gertakaria preskribatua dagoela egotzita, ikerketa oztopatzen saiatu da Maroto. Bestalde, PPren legegintzaldian burutu gabeko hogei bat proiektutarako 51 milioi atera izana salatu du Patxi Lazcozek.

San Antonio kaleko lokalak: Alfonso Alonso Gasteizko alkate eta Javier Maroto Ogasun zinegotzia zirela (PP), San Antonio kalean Gonzalo Antón enpresariarekin sinaturiko kontratu susmagarriak (Antónek lokalengatik ordaindutakoaren bikoitza baino gehiago ordainduko ziotela hitzartu zuen Udalak) 7 milioi euroko zuloa utzi du.

De Miguel kasua: 2003-2007 legegintzaldian Zanbrana herrian Maria Justina Angulo (EAJ) alkate zela, ezerezean geratu ziren birkalifikatze urbanistikoak adostu zituzten eta prozesuan kobratutako ustezko komisio ilegalak 15,8 milioi eurora iritsi daitezkeela dio prentsak. Ustelkeriaren kontrako EAEko sumariorik handiena da, 30 inputatu ingururekin, tartean Zanbranako alkatea zena eta Alfredo de Miguel azpijokoaren ustezko burua (EAJ).

Ihurreko depositua. Gasteizko Ihurre kontzejuko ekaitz biltegiak 8 milioi euroko inbertsio publikoa izan zuen, Alonsoren legegintzaldiak bultzatuta. Espainiako Sare Elektrikoak ilegala zela ohartarazi zuen arren (goi-tentsioko linea baten azpian dagoelako) eraikitzen jarraitu zuten, jaramonik egin gabe. Deposituari ez zaio inoiz erabilerarik eman.

Epsilon: F-1 taldea sortzeko proiektuak, aurrera atera ez denak, 46 milioi euroko galerak utzi ditu funts publikoetan. Arduraduna, Joan Villadelprat, 900.000 euroko isuna ordaintzera eta hiru urteko inhabilitaziora zigortu dute.

Hiriko: Automobil elektrikoa egiteko proiektuak, gauzatu ez denak, 14,7 milioi euro xahutu ditu laguntza publikoetan (proiektuaren aurkezpenak bakarrik 166.000 euroko kostua izan zuen). Kasua ikertzen ari dira.

AP-1: AP-1 autopista mantentzeko Arabako Aldundiak (EAJ aginduan zela) Bidelan enpresarekin sinaturiko kontratuan prebarikazioa eta funts publikoen bidegabeko erabilera salatu ditu EH Bilduk eta salaketa tramitera onartu du Arabako Fiskaltzak. Lan beragatik bi aldiz ordaintzea eta ondorioz 3 milioi euroko gainkostua bere gain hartzea ekarri du kontratuak, nahiz eta orduko txosten tekniko eta juridikoek ohartarazi zuten kontratua kaltegarria zela Aldundiarentzat. Afera azaleratu ostean, kontratuari uko egin berri dio Bidelan enpresak.

Krea kultur gunea: 18 milioi euroko inbertsio publikoaren emaitza da Krea kultura garaikidearen sorkuntza eta zabalkuntzarako gunea, Gasteizen. Baina eraikin eta ondare publiko honetan unibertsitate amerikar pribatu bat ezartzeko saiakera abiatu dute.

Arabako Lanak: Kontratu publikoak nahieran eta zuzenean esleitzea leporatu dio PP buru duen Arabako Foru Aldundiari (honen baitako Arabako Lanak sozietate publikoari) Euskal Herriko Arkitektoen Elkargo Ofizialak, eta frogatzeko, diru kontuen auditoria egin dezala eskatu dio.

Swap-ak: 2006. urtetik 8,8 milioi euro galdu ditu Foru Aldundiak, obra publikoak finantzatzeko kontratatutako sei swap edo arriskudun finantza produktugatik. Diru gehiago ez galtzeko, swap-ak birnegozia ditzala eskatu du oposizioak.

Mikel Garcia Idiakez

La Casta Vasca: Mafias y Gobierno Vasco en la última década

Posted on Actualizado enn

La Casta portada_euLa Casta Vasca: Mafias y Gobierno Vasco en la última década Ahoztar Zelaietaren azken liburuaren izenburua da. Datorren ostegunean aurkeztuko du Gasteizko Ignacio Aldekoa Kultur Etxean, 19:00etan.

Ahoztar Zelaieta Zamakona 

(1972) Egin, Ardi Beltza eta Kalegorriako kazetaria. Geroago, rap musikako euskal taldeei buruzko irrati saioa zuzendu zuen Tas-Tas Irratian. Kriminologia Euskal Institutuan jarraitu zuen bere prestakuntza. “Monarquía o República” bezalako dokumentaletan parte hartu izan du. Peoi lanak eginez, hainbat enpresa barru-barrutik ezagutu zituen: multinazionalak, PNVren Alderdi Eguna edo PSEren “Arrosaren Festa” antolatzeko kontratutakoak, eta abar. 2013an  “Jóvenes Burukides Bizkaínos: clientelismo y fontanería” liburu argitaratu zuen Txalaparta argitaletxean. Fueralacasta.org eta Pepe Rey Elkartea ekimenetako partaidea da. Azken honetan omenaldi-liburua argitaratu dute, eta egileetako bat Ahoztar Zelaieta da.

Euskaldunen lurralde bitxi honetan, Ahoztar Zelaieta ikerketa kazetaritzaren erreferentzia bihurtu da Ahoztar Zelaieta. Egineko ikerketa saileko kidea izen zen eta baita geroago sortu ziren  Ardi Beltza eta Kalegorria aldizkarietakoa ere.  Liburu honen aurrekaria izan zen liburua argitaratu ondoren, kolektibo desberdinak  (auzo elkarteak, herri mugimenduak, sumindutakoak eta profesionalak) hurbildu dira Ahoztar Zelaietarengana, gehiegikeriak eta datuak jakinarazteko eta berak datu horiek kontrastatu egin behar izan ditu.

Ezagutzeko eskubidea eta horren ondoren datorrren salatzeko eskubidea erabat murriztuta egon dira luzaroan euskaldunon lurraldean. Inpunitatea oso nabarmena izan da, eta hemen barrabaskeriak egiten ari zirenak praktika horiek beste lurralde batzuetara eraman nahi izan dituzte, liburu honetan azaltzen den moduan.

Herriaren sumindura eta aktibismoa gero eta indartsuagoak dira eta inpunitatea mugatzen ari dira. Neurri handi batean, liburu hau gero eta jende gehiagok egindako salaketa, iradokizun eta argibideen ondorioa da. Euskadin nor den nor jakiteko mapa osatzen du. Mapa hori bizirik dago, eta argitalpen gehiagoren oinarria izango da.

1978an sortutako “demokrazia” alderdi politikoen bankeruen, sindikatuen eta beste indar batzuen arteko botere banaketan oinarritu zen. Norberak bere zatia eskuratu zuen sistema mantentzeko konpromisoaren truke. Sistema gaur egun arte bizirik heldu da eta gaur politikarien, bankarien eta sindikalisten bigarren belaunaldia eskandaluz eskandalu dabil. Tumatxa! Ekaitza honen barruan oraindik ematen du penintsularen gainontzeko lurraldeetan nagusiak diren ustelkaria eta agintekeria ez direla Euskadin agertzen.  Zintzoak izateko itxura egiten duten ordezkariek emandako “Euskaldunaren hitza”ren kondairaren azpian publikoa den guztia zurrupatzeko sarea osatzen dutenen etika dago. Ustelkeriari dagokionez Euskadi desberdina dela esaten duen mitoa bertan behera geratzen da Ahoztar Zelaietak liburu honetan kontatzen duenaren ondorioz. Euskal kastaren bigarren belaunaldia eta bere bizimodua deskribatzen dira li buru honetan. Beraien negozioak ez dira euskal lurraldeetara mugatzen. Brasileraino heltzen dira. Bertan, futboleko munduko txapelketen ostean, olinpiaden atarian eta turismoak jendetza mugitzeko dena prest duenean, etekin ilunak dira nagusi. Liburu hau amaitzeko euskal kastan eta ustelkerian nor den nor irakurriko dugu, herri, hiri edo enpresa bakoitzean inputatuak izan diren edo harreman sare bikaina dutenak ezagutzeko amitugabeko gida.