#ustelkeriastop

Hitzaldia: “Alderdi politikoen finantzabide ez-legezkoa: ustelkeria gune bat”

Posted on Actualizado enn

financiación kartela_eus_500Inés Olaizola NUPeko katedradunak alderdi politikoen finantzabide ez-legezkoari buruzko liburu bat argitaratu du

Egileak dio arrazoiak direla alderdien gastu-maila gehiegizkoa, gardentasun falta eta kontrol publikoaren falta

Inés Olaizola Nogales Nafarroako Unibertsitate Publikoko Zuzenbide Penaleko katedradunak liburu bat argitaratu du: “Alderdi politikoen finantzabide ez-legezkoa: ustelkeria gune bat”. Liburua Tirant Lo Blanch-ek editatu du, eta bertan esaten da finantzabide ez-legezkoaren delitua tipifikatzen duen araubide penal berariazkoa behar dela, dagoeneko hainbat foro juridiko, politiko eta mediatikoetan eskatzen ari den bezala.

Inés Olaizola

Liburuak arazoari aurre egiten dio hainbat ikuspegitatik. Lehenik, Inés Olaizolak Espainiako finantzabide-eredua azaltzen du, eta inguruko beste eredu batzuekin konparatzen du. NUPeko Zuzenbide Penaleko katedradunaren iritziz, alderdien finantzabide ez-legezkoaren arrazoiak dira, besteak beste, alderdien gastu-maila gehiegizkoa eta ez beharrezkoa; afiliatu kopuru txikia; gardentasun falta, eta diskrezionalitatea eta administrazio jarduerako eremu batzuetan egoten den kontrol falta, batez ere kontratazio publikoaren alorrean. Aldiz, zenbait proposamenetan esaten denaz bestera, finantzabide eredua, publikoa edo pribatua, ez da ustelkeria handiagoan edo txikiagan islatzen den arrazoi bat, Olaizolaren arabera.

Liburuaren bigarren parteak hiru kontzeptu bereizten ditu: finantzabide ez-erregularra, finantzabide ez-legezkoa eta finantzabide ustela. Egilearen arabera, hirugarren hau da erantzun penal berariazkoa merezi duena. Argitalpenaren hirugarren parteak gaurko araubide penalak finantzabide ustela zigortzeko dituen aukerak aztertzen ditu. Ateratzen diren ondorioen arabera, gaurko lege penalekin, zigortu ezinezko guneak sortzen dira, eta beraz beharrezkoa da araubide beraraziako bat alderdien finantzatzio ustelaren kasuak zigortzeko.

Komisioen eta dohaintzen arteko bereizketa

Inés Olaizolak, liburuaren bukaeran, proposamen zehatz bat egiten du, bere ustez arazo honen arautze penalak nolakoa beharko lukeen esateko. Alde honetatik, bereizketa egiten du administrazio publikoa sartuta dagoen kasuen  (esaterako, esleipen baten trukean komisio ez-legezko bat jasotzen duen alkatea, eta gero alkateak diru hori bere alderdiari ematen dio, finantzabidean laguntzeko) eta alderdiak dohaintzak zuzenean eta quid pro quo zehatz bat izan gabe jasotzen dituen kasuen artean; bigarren kasu honetan dohaintza egiten duen enpresak giro ona sortzeko egitekoa du, etorkizunean alderdiaren jarrera haren aldekoa izan dadin.

Liburuari amaiera emateko, Inés Olaizolak azpimarratzen du proposamen hauek ez dutela balio izango arazoari konponbidea aurkitzeko, gardentasunaren aldeko eta ustelkeria guztien aurkako zero tolerantziaren aldeko borondate politiko argia ez badago.

Ustelkeria oso ongi dago antolatuta

Posted on

Egun, Oriolako (Alacant, Herrialde Katalanak) Udaleko kontu hartzailea da Fernando Urrutikoetxea (Bilbo, 1954). Diru publikoaren heroi gisa hartu izan dute maiz. Izan ere, udaleko jardun ekonomikoa legezkoa dela ziurtatzeaz arduratzen baita. Ustelkeria kasu asko argitaratu ditu jardunean daramatzan 28 urteetan; baita Euskal Herrian ere. Hala ere, salatzaileek lege babesik ez dutela dio eta hori bera aldarrikatzen ari da herriz herri. Dokumental batean kontatu dute ustelkeria kasuak argitara atera dituztenen egoera, eta Euskal Herrian izan da unibertsitateko ikasleei erakusten.

@berria 2015-10-23 / Aitor Biain

Zaila da kontu hartzaile baten lana?

Ez luke izan behar. Lan atsegina izan beharko luke diru publikoaren defentsak. Nik beti esaten dut agintarien legezkotasunaren bizkartzainak garela. Kontua da ez zaiela interesatzen bizkartzainik edukitzea. Interesatzen zaien bakarra da lagunak egin eta aurkaria zigortzeko erabiltzea diru publikoa. Orduan hasten dira arazoak.

Sistemak huts egiten du, beraz.

Bai, noski. Kontrolik eza eta kudeatzaileen arduragabekerian oinarritzen da egungo sistema. Ustelkeria toki guztietara iritsi da, instituzio guztietara: sistema osora zabaldu da.

Filmetan agertzen denez, oso erraz egiten dute. Errealitatean hala da?

Errealitatea are gordinagoa da. Ikaragarria da udalen bitartez egiten ari diren lapurretak. Batzuek diru kopuru handi bat eraman ahal izateko, beste askori diru kopuru txikiak banatu behar zaizkie isilik egoteko… Bestela, ez luke funtzionatuko. Ustelkeria oso ongi dago antolatuta.

Euskal Herriko zenbait udaletan ere izan zara kontu hartzaile. Hemen ere ustelkeria kasuak izango dira, ezta?

Hemen ere manipulazioa gauza bera da, beste herri batzuekin alderatuz gero. Leku guztietan saiatzen dira ustelkeria kasuak ezkutatzen, hemen gertatzen den modu berean. Hala ere, milaka dira kasuak. Nik neuk salatu izan ditut asko. Galdakaoko alkatearena izan zen salatu nuen lehen kasua.

Zergatik ez dute erantzunik zuen salaketek?

Gure lanak ez duelako lege babesik. Izatez, estatuko langile publikoak gara, baina, ondoren, udalaren eskuetan gaude. Alkatearen menpe daude nire soldata eta lanabesak. Irregulartasunik badago, alkateari abisua eman behar diogu, ez daukagu gu baino gorago dagoen inor. Ez dauka zentzurik. Erabat kontraesanezkoa da. Txosten asko ditugu bulegoko apaletan hautsa hartzen.

Presio handia jasan izan duzue. Mehatxuak ere jaso dituzue.

Oso gogorra izaten ari da. Baina ez da nire kasua soilik. Milaka gara administrazioan egoera berean gaudenak. Gure arlo pertsonalean ere eragin nabarmena izaten ari da. Nire familia hautsi izanaren erantzule bakarra naiz.

Hain zuzen, dokumental batean kontatu duzue ustelkeria kasuak salatu dituzuenon egoera.

Bai, hala da. Corrupción: el organismo nocivo du izena, eta orain arte ezkutuan egon garenoi hitza eman digu. Oso garrantzitsua da dokumentala herritarrei erakustea, eskoletan ere erakutsi beharko litzateke. Pedagogia egin beharra dago.

Justiziak esku hartu beharko du.

Justizia ere politizazioaz kutsatuta dago. Ikusi besterik ez dago nork aukeratzen dituen inpartzialtasunaz arduratu behar duten organoko kideak.

Nolakoa izaten ari da herritarren jarrera?

Gizartearen jarrera ez da batere egokia izaten ari. Oraindik ere, ez jakinarena egiten dugu. Balio eta etika falta ikaragarria dago. Kultura demokratikoa falta da.

Aldaketarako zantzurik ikusten duzu etorkizun laburrean?

Aitortu beharra daukat zerbait mugitzen hasia dela sortu diren alderdi politiko berriekin eta gizarte mugimenduekin.

Multado con 200 euros por llamar “sinvergüenza” a @JavierMaroto y reprocharle el caso San Antonio

Posted on Actualizado enn

La Policía califica de desordenes públicos y alteración de la seguridad pública una discusión en la que pidieron a Maroto que “los de su partido devuelvan lo que han robado”

Un ciudadano ha sido multado por llamar “sinvergüenza” a Javier Maroto durante una recogida de firmas en el centro comercial Boulevard de Vitoria el pasado 7 de marzo. El informe de la Policía municipal, al que ha tenido acceso la CADENA SER, señala que el hombre se acercó al entonces alcalde de Vitoria y actual vicesecretario del PP y le llamó “en voz alta y en repetidas ocasiones sinvergüenza”. También le acusó de no darle “vergüenza pedir firmas después de lo del tema de San Antonio”, en referencia al escándalo por el que Maroto y Alfonso Alonso están siendo investigados en el Tribunal de Cuentas del Estado.

El Ayuntamiento de Vitoria califica lo ocurrido como una infracción leve de la Ley de Seguridad Ciudadana (se ha aplicado la normativa anterior a la ‘Ley Mordaza’) por “alterar la seguridad colectiva u originar desordenes en las vías, espacios o establecimientos públicos”, y le ha impuesto una multa de 200 euros.

El origen de la discusión está en la Iniciativa Legislativa Popular (ILP) que el actual vicesecretario sectorial del Partido Popular promovió en Vitoria durante su mandato como alcalde y que proponía luchar contra el fraude en las ayudas sociales endureciendo el acceso de los inmigrantes a la Renta de Garantía de Ingresos.

Según el relato del ciudadano, él y su madre escucharon que una de las voluntarias de la plataforma que recogía apoyos para la ILP pedía a una persona mayor que firmase “para quitarles las ayudas a esos (en referencia a unos inmigrantes que pasaban al lado) y dároslas a vosotros”. En ese momento, ambos intervinieron y la discusión terminó con la presencia de Maroto al que el hombre llamó “sinvergüenza” y le recordó que el Tribunal de Cuentas del Estado le había impuesto una fianza por el caso San Antonio. Su madre también le dijo a Maroto: “Yo firmaré cuando los de tu partido devuelvan lo que han robado”. Ambos fueron respondidos por voluntarios de la plataforma.

“La discusión no duró más de un minuto y nos fuimos de allí”, explica este ciudadano que prefiere permanecer en el anonimato. “Cuando íbamos al parking, uno de los guardaespaldas de Maroto se nos acercó y nos identificó anunciándonos que nos llegaría una multa”.

El Consistorio ha rechazado las alegaciones presentadas por el afectado en las que explicaba que el incidente no duró más de un minuto y que si llamó sinvergüenza a Maroto “fue en el contexto de una crítica al alcalde” por recoger firmas para su propio “beneficio” político al ser una iniciativa que podía presentar como parlamentario. El vitoriano expedientado defiende en su alegación que no se produjeron desordenes públicos ni alteración de la seguridad colectiva.

Este no es el único incidente en el que se vio envuelto Maroto durante su polémica recogida de firmas. Otro ciudadano denunció que el vicesecretario sectorial del PP le dijo en la calle “majo, te van a caer 350 euros de multa”, después de que le acusara de fomentar una campaña racista. Episodios similares se vivieron a las puertas de la factoría de Mercedes y el Hospital Universitario de Álava con ciudadanos que fueron identificados por los guardaespaldas de Maroto por acusarle de generar racismo en la ciudad o llamarle racista.